Een korte aanleiding om te vertellen hoe ik tot dit idee
ben gekomen.
Het verbaast mij al een tijdje wat ik allemaal lees, zie
en hoor.
En sinds ik rond mei 2001 met een aantal mensen ben begonnen met
geinen en filosoferen over een happy life is dat alleen
eigenlijk alleen maar toegenomen. Happy is sinds mei 2001 dan ook veel meer
geworden dan een slechts een af en toe uit te spreken woordje. En de enige echt
tegenhanger van zinvol = zinloos geworden.
In februari 2002 zag ik de
indrukwekkende franse film
La Commune, Paris 1871 op het filmfestival van R'dam. Deze bijna 6 uur durende film
gaat over de eerste revolutie waarin de arbeiders klasse in opstand komt en
strijdt voor een betere maatschappij, waarbij ze de Commune van Parijs stichten.
De
opstand word na een aantal maanden hard neergeslagen en eindigt met de executie van 147 opstandelingen in de Pauper's hoek van de begraafplaats Père-Lachaise.
(In totaal vallen er ongeveer 30.000 doden).
De film is op een zeer
bijzondere manier gefilmd. Er worden continue vragen gesteld aan de kijker die
de antwoorden voornamelijk zelf mag verzinnen. Het grappige van de film is dat
er af en toe wordt gestopt en de film overgaat naar het heden waarin de acteurs discussiëren over de opgeworpen vragen. Komisch zijn ook de momenten waarin de
karakters uit de film opmerkingen maken die gaan over het
heden.
Een
van de vragen en zelf te trekken conclusies houdt me sindsdien ontzettend bezig.
Na ruim 400 jaar strijd door diverse
mensen (vanaf de Humanisten tot nu o.a. de anders globalisten) is er eigenlijk nog
steeds niks is verandert. Sterker nog het verschil tussen de rijken en armen
op deze aarde is er alleen maar groter op geworden. De vraag van de film die
je aan jezelf kon stellen was: vind ik dat aanvaardbaar en als ik dat niet vind wat
ga ik er dan aan doen ? Of doe ik niks ? En als ik niks doe, maakt me dat
dan medeverantwoordelijk ?
Mijn conclusie is: Ja, als je op de hoogte bent van
zaken waar je niet mee eens bent, dan ben je medeverantwoordelijk als je
daar verder niks mee doet.
De film suggereert dat je o.a. door in discussies je
mening te geven al iets doet aan de zaken waar jij voor staat. Dat lijkt me
zeker een start. Op het internet zijn er genoeg plaatsen waar je dit kunt doen,
en waar je "eerlijke" informatie kunnen vinden over de issues die jij
belangrijk vind.
In februari 2002 zag ik de
indrukwekkende franse film
La Commune, Paris 1871 op het filmfestival van R'dam. Deze bijna 6 uur durende film
gaat over de eerste revolutie waarin de arbeiders klasse in opstand komt en
strijdt voor een betere maatschappij, waarbij ze de Commune van Parijs stichten.
De
opstand word na een aantal maanden hard neergeslagen en eindigt met de executie van 147 opstandelingen in de Pauper's hoek van de begraafplaats Père-Lachaise.
(In totaal vallen er ongeveer 30.000 doden). 
Na ruim 400 jaar strijd door diverse
mensen (vanaf de Humanisten tot nu o.a. de anders globalisten) is er eigenlijk nog
steeds niks is verandert. Sterker nog het verschil tussen de rijken en armen
op deze aarde is er alleen maar groter op geworden. De vraag van de film die
je aan jezelf kon stellen was: vind ik dat aanvaardbaar en als ik dat niet vind wat
ga ik er dan aan doen ? Of doe ik niks ? En als ik niks doe, maakt me dat
dan medeverantwoordelijk ?